[x]

Splec dlonie...Spleć dłonie w jej włosach,
chciej blask skraść z powieki,
czerwień ust posiąść,
by ukryć na wieki.

Pamiętaj ten taniec,
śród słońca promieni,
w zapachu winnic,
niesionym przez cienie.

Pieszczot smak słodki,
sił jej uległość,
w bezmiarze uczuć
płynącą namiętność.

I ciszy chwil razem,
wbrew "złu tego świata",
chciej nigdy nie stracić,
zachować przez lata.

ErotykMoje usta chcą
rozebrać twoje powieki
Miękko, daleko
chociaż teraz to tylko
długa drzazga pod paznokciem
Jak ostrzeżenie
tak bardzo poniewczasie
głęboko, głęboko
Ślad zębów
Nie wybaczę sobie nigdy
że jestem kobietą

Kolysanka dla Siostry.     Dla tej, której oczy zamglił oddech śmierci.
     Zbyt młodo.
     Zbyt brutalnie.

***

     Stare, kamienne nagrobki odcinały się na tle, oświetlonego księżycowym blaskiem, nieba. Srebrzysta aureola uświęcała częściowo pokruszone płyty, nadając im złowieszczy, nieregularny kształt. Niczym kły albo pazury, przebijały się przez warstwę ziemi i szczerzyły w rozpaczliwej tęsknocie za światem. Albo bezgłośne

EleonoraJasna Eleonora w swej białej sukience
Błąkała się wśród lasów i cienia bezdroży
I śpiewała samotnie rozkoszne piosenki
A w jasnych jej ramionach sen skrzydła swe złożył

Jasna Eleonoro, wędrujesz przez knieje
Gonisz nocy welonu mknące z wiatrem strzępy
Ale popatrz na niebo, jak już różowieje
Blask już twarz twą oblewa i piersi gołębie

Czego szukasz w korzeniach, o Eleonoro
Kędy blaski rumiane po ziemi się złocą
Co błyszczy w twoich oczach wieczorową porą
Dokąd wiatr twą

Dom Trzy Cecisza. ciemność. chłód.
nikt tam już na ciebie nie czeka,
ani obiad na stole
ani w progu kot
nawet ptaki w klatce
straciły głos.

po odsłoniętych oknach
poznajesz kiedy wyszli.
przeglądasz rozrzucone rzeczy
ostatniego szukając w nich życia.
więc tak po prostu ich nie ma
kolejny raz.

chodzisz po pokojach
bez obiadu na stole
bez kota na progu
a z tobą tylko
cisza. ciemność. chłód.

KwadransKwadrans

Lepki wilgotny śnieg
Odległy o całe
światy
odległy o całą
ziemię

Łaszę się precyzyjnie
jak kaleka
w kolorze indygo

Uzależniłam się.
Mogę zostać
twoim meblem?
groźna jak samogłoska

Szczury 2Zamknięci w zarodkach gniewu
nie jadamy z cudzych stołów
spijamy słowa z ust, wierząc
że jeden szczur więcej nie uczyni
zarazy bardziej szaloną

jeszcze chwila
a roztrzaskamy sobie łby
na węgielnych kamieniach
wiatru

jak wiele można zniszczyć
by dobrać się do własnej wolności?

głód i krew

anatomia uzależnionego umysłu
nie pozostawia zbyt wielkiego
pola do niespodzianek
kolejny dzień
ginie gdzieś obok nas

jak szczur

ból wytrąca się na skórze małym
niemym kryształkiem
z czarującą

White and Warmdead sergeant and his dreary mind
they sleep together in the glass
of milk

for there is not enough courage
in both of them to curse
the world and

die

before you follow the blindled
go off and dwarf
and

dye, my pride

the most silky and sensitive skin ever
written by

man

was cancelled 'n' torn apart
from your brain
by society

for being

n

a

s

t

y

EmboliaEmbolia

Odejdziesz zanim wypuszczę powietrze
Biodegradowalnym tuszem zdobiąc moje ciało
Lazurowych poranków piętnem
Topisz wosk z migoczących przedsionków
Spójrz jak parzy sine palce

Odejdę zanim wypuścisz powietrze
Recyklingowi bez reszty się oddam
Plankt duszy w prąd stały zamienię
Uczuć suchych sterty podpalę
Spójrz na ich ostatni w żarze taniec

Blady ogienBlady ogień

Niech szlag trafi tę muzykę!
beznadziejne sentymenty
od zamglonego Londynu
aż po jaskrawości Moskwy.

A cienie nadal spacerują
bez nas
jakby od tego
zależało czyjeś szczęście
wiersze oszczędne w formie
perfumy i papierosy

UntitledCieniste, groteskowe niebo
pękło w pół
jak winylowa płyta.
Fizyka sama poddała się
temu,
co kiedyś nazwała patologicznym rozszczepem skojarzeń
drobna drzazga
pod paznokciem
odcięta na tle czerni
linia płynnych świateł,
Nagła
tak dra-ma-ty-czna
myśl nocnym pociągiem
aż do apokalips

PotpourriBrudnych ulic bez autoterapii
Nieustające przygnębienie przeziębienia
Opowieść z kraju,
Którego już dawno nie ma
Zamknięta w pudełku
na wszystko co przekręcone
zaraz obok
stukotu najwyższych obcasów
śmiesznego rachunku prawdopodobieństwa
T.S. Eliota w oryginale
Kilku zbyt mądrych i skomplikowanych słów,
które wbrew pozorom
brzmią tak bardzo podobnie do walców

SzpilkiPrzegląd nieścisłości
twojej niedostępnej anatomii
małe niepewne posunięcia
odbite w szybach tramwajów.

Przygryzam zimną poręcz, wargi
po kociemu mrużąc oczy
zaciskam kurczowo palce
zapadłam się

Teraz podnieść powieki jest ponad siły
chociaż
kobiecość nawet
kiedy marzy ma zawsze poczucie
że grzeszy

KoczowniczkaMoje życie składa się z miesięcy dziewięciu
I trochę…
Z chodzenia od domu do Domu

Czasem idę gdzieś i wiem, że dom mam za sobą
Ale do Domu jeszcze droga długa
Noc wie, Noc zna mnie
Aż za dobrze
Bo w domu płaczę Jej w ramię, tęskniąc za Domem
Czasem idę gdzieś i wiem, że dom mam za sobą
Ale naprawdę Dom jest trochę dalej niż znoszę tęsknotę
Wieczór wie, Wieczór zna mnie
Aż za dobrze
Bo w domu płaczę Mu w ramię, prosząc o Dom prawdziwy
Czasem wracam do domu
I

Erotyk deszczowychciałabym być blisko

...

a wtedy
ograbiłabym ziemię
ze zwęglonej na pył
zeszłorocznej jesieni

a wtedy
ugniotłabym czule
ciemne wgłębienia
nad kamieniami

a wtedy
zasiałabym deszcz
na rozgrzanych
piaskowych pagórkach

a wtedy
nurzałabym palce
w ciemnej burzowej chmurze
wywołując grzmoty

...

a wtedy
wino snułoby się
wokół cichych belek
zaplecionych na gorset

a wtedy
motyle drżałyby
rozchylając swą ulotność
i czekając na śmierć

a wtedy
byłoby trzęsienie ziemi
pulsują

Browse More Like This

Download File
HTML, 539 bytes more ▶

More from ~MeAristocrat

View Gallery · View Prints

Featured in Groups:

#Polish-Literature

#PolishArtists
Rzeczpospolita Polska :D

#PolskaPisanie

#Polska-Bohema
Eviva L'arte

Details

Submitted: February 13, 2012
File Size: 539 bytes

Link

Thumb

Statistics

Comments: 18
Favourites: 11 [who?]
Views: 195 (0 today)
Downloads: 4 (0 today)

[x]

Erotyk

by ~MeAristocrat, Feb 13, 2012, 1:38:46 AM
Literature / Poetry / Human Nature / Traditional Fixed Forms

Stolik przykryty serwetką,
Szklana popielnica.
Kobieta próżną kokietką,
Wytrawna zalotnica.

Wierna nie pozostanie,
Uwiedzie, wyrżnie, zostawi.
Grzech ludzie widzą; szemranie
o tej gorszącej postawie.

A mimo to zazdrość skrywa
o mężczyznę jej życia.

Który to? Nie pamięta.
Ten spod żółtego nakrycia.

Erotykby ~MeAristocrat

Literature / Poetry / Human Nature / Traditional Fixed Forms

©2012-2013 ~MeAristocrat

13 II 2012

~~love 0 0~~

~~wow 0 0~~

~~mad 0 0~~

~~sad 0 0~~

~~fear 0 0~~

~~neutral 0 0~~

~Avarati-Elvo Feb 23, 2013 Student Writer

Żebym też potrafiła tak subtelnie pisać...

Świetny sonet

Reply

~MeAristocrat Feb 26, 2013 Hobbyist General Artist

Sonet? To nie sonet, brakuje dwóch wersów do sonetu. Aczkolwiek niezmiernie mi miło, że utwór się podoba. "Subtelny" mówisz. Hm...

Reply

~Avarati-Elvo Feb 26, 2013 Student Writer

Faktycznie, zasugerowałam się liczbą zwrotek

Może przesadziłam z tą subtelnością, ale na pewno ten utwór nie jest z rodzaju takich, które obnażają całe przesłanie dosłownymi słowami.

Reply

~PJFlis Jul 24, 2012

Bardzo bardzo! ! !

Reply

~MeAristocrat Jul 25, 2012 Hobbyist General Artist

Bardzo bardzo... źle? dobrze? Co?

Reply

Mood: Enjoying The Show

~PJFlis Jul 26, 2012

Takoż doprecyzuję: dobrze bardzo, uśmiech na twarzy

Reply

~PJFlis Jul 26, 2012

*Toteż :]

Reply

~milczprosze Jul 21, 2012 Hobbyist Writer

o,o! podoba mi się.

Reply

~MeAristocrat Jul 22, 2012 Hobbyist General Artist

Niezmiernie się cieszę

.

Reply

~milczprosze Jul 22, 2012 Hobbyist Writer

Ojej.

Reply

Previous
1
2
Next